เว็บเพื่อนบ้าน

sanook.com

เบาหวาน  คือภาวะที่ร่างกายเกิดความผิดปกติเนื่องจากมีระดับน้ำตาลในเลือดสูง 
เกิดจากร่างกายไม่สามารถนำน้ำตาลซึ่งได้จากอาหารที่รับประทานเข้าไป 
ไปใช้เป็นพลังงานในเซลล์ได้ตามปกติร่างกายของคนเราจำเป็นต้องใช้พลังงาน
ในการดำรงชีวิต  พลังงานเหล่านี้ได้จากอาหารต่างๆที่รับประทานเข้าไป 
โดยเฉพาะอาหารประเภทแป้งซึ่งถูกย่อยสลายกลายเป็นน้ำตาลกลูโคสใน
กระเพาะอาหาร  และถูกดูดซึมเข้าไปในกระแสเลือดเพื่อส่งผ่านไปเลี้ยง
เนื้อเยื่อต่างๆของร่างกาย  แต่การที่ร่างกายจะนำน้ำตาลไปใช้เป็นพลังงาน
ได้นั้นมีความจำเป็นต้องอาศัยองค์ประกอบหลักๆ 2 ชนิด  ได้แก่
1.ฮอร์โมนจากตับอ่อนชื่อ อินซูลินซึ่งมีหน้าที่เป็นตัวพาน้ำตาลกลูโคสเข้าสู่
เซลล์ของเนื้อเยื่อต่างๆ  2.สารที่ทำหน้าที่กระตุ้นการทำงานของฮอร์โมนอินซูลิน
(สาร GTF) หากในร่างกายของเรามีปริมาณสาร GTF น้อยกว่าปกติจะทำให้
ประสิทธิภาพการทำงานของอินซูลินลดน้อยลงไปด้วย  ดังนั้นหากกลไกทั้ง 2 อย่าง
  หรืออย่างใดอย่างหนึ่งทำงานบกพร่อง  จะทำให้น้ำตาลไม่สามารถเข้าสู่เซลล์
ได้ตามปกติ  และทำให้น้ำตาลเหลือตกค้างอยู่ในกระแสเลือดมากกว่าปกติ 
(ในคนปกติ ก่อนรับประทานอาหารเช้าจะมีระดับน้ำตาลในเลือดประมาณ
70-99 มิลลิกรัม/เดซิลิตร  และหลังรับประทานอาหารแล้ว 2 ชั่วโมง 
ระดับน้ำตาลจะไม่เกิน 140 มิลลิกรัม/เดซิลิตร  หรือมิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ )
เมื่อในเลือดมีระดับน้ำตาลในเลือดสูงมาก  ไตจะกรองน้ำตาลออกมากับน้ำปัสสาวะ
ทำให้ปัสสาวะมีรสหวานโดยคนโบราณเรียกอาการปัสสาวะว่า  เบา จึงเรียกภาวะนี้ว่า
“ เบาหวาน”  มาจนปัจจุบัน  สำหรับผู้ป่วยที่คุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ดี
หรือผู้ป่วยที่มีระดับน้ำตาลในเลือดไม่สูงมากนัก( 140 – 180 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์)
อาจตรวจไม่พบน้ำตาลในปัสสาวะก็ได้  เพราะไตของเรามีความสามารถ
ในการกั้นน้ำตาลได้ระดับหนึ่ง  คือประมาณ 180 – 200 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์  
ดังนั้นวิธีที่เหมาะสมที่สุดในการวินิจฉัยว่าเป็นเบาหวานหรือไม่จึงควรตรวจ
ระดับน้ำตาลในเลือดอย่างสม่ำเสมอ  เพื่อเป็นการป้องกันอาการแทรกซ้อน
จากเบาหวานตั้งแต่เนิ่นๆ

       การวินิจฉัยว่าบุคคลใดเป็นเบาหวานหรือไม่นั้นจะพิจารณาจาก
ระดับน้ำตาลในเลือดเป็นเกณฑ์   โดยก่อนการตรวจจะต้องเตรียมตัว
ล่วงหน้าอย่างน้อย 1 คืน  กล่าวคือหลังเที่ยงคืนต้องไม่รับประทานอะไรเลย
นอกจากน้ำเปล่า หลังจากนั้นเมื่อทำการวัดระดับน้ำตาลในเลือดก่อน
รับประทานอาหารเช้าได้มากกว่า 140 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์  2 ครั้ง 
หรือหากพบน้ำตาลในเลือดไม่ว่าเวลาใดมากกว่าหรือเท่ากับ 200 มิลลิกรัม
เปอร์เซ็นต์  เพียงครั้งเดียวร่วมกับมีอาการ เช่น  ปัสสาวะบ่อย  คอแห้ง 
กระหายน้ำ  กินจุ  น้ำหนักลด ฯลฯ  ให้ถือว่าเป็นเบาหวานได้เลยแต่ในปัจจุบัน
สมาคมทางการแพทย์ของบางประเทศ มีความเห็นว่าบุคคลบางกลุ่ม
ที่แม้ระดับน้ำตาลไม่สูงมากแต่ก็มีโรคแทรกซ้อนเช่นเดียวกับผู้ที่ได้
รับการวินิจฉัยว่าเป็นเบาหวาน  จึงให้ความเห็นว่า

1. การมีระดับน้ำตาลในเลือด 126 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ขึ้นไป ก่อนอาหารเช้า  หรือ
2. ระดับน้ำตาลหลังรับประทานอาหารมีค่า 200 มิลลิกรัมเปอร์เซ็นต์ขึ้นไป
   และหากมีอาการของเบาหวานร่วมด้วยให้ถือว่าเป็นเบาหวานได้เลย

โรคเบาหวานนั้นถึงแม้จะพบมากในคนอ้วนและผู้สูงอายุ  แต่จริงๆแล้วยังสามารถพบได้กับคนทุกวัย  ถึงแม้จะมีน้ำหนักไม่เกินมาตรฐานก็ตาม  โดยเราสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทหลักๆคือ

         1.โรคเบาหวานชนิดที่ต้องพึ่งอินซูลิน
( บางที่อาจเรียกว่าเบาหวาน ชนิดที่ 1 )
มักเกิดกับคนที่มีอายุน้อยกว่า 40 ปี และมีน้ำหนักตัวน้อยหรือผอม 
สาเหตุเกิดจากการที่ร่างกายเสื่อมสภาพ จนทำให้ตับอ่อนผลิตอินซูลินได้
น้อยกว่าปกติ หรือไม่สามารถผลิตได้เลยจึงทำให้ไม่มีตัวช่วยทำให้น้ำตาล
ถูกดูดซึมเข้าสู่เซลล์ได้ ดังนั้นจึงต้องทำการทดแทนอินซูลินเข้าสู่ร่างกายโดย
การฉีดหรืออาจในรับประทานในรูปของอินซูลินเม็ดอาการของผู้ป่วยเบาหวานชนิดนี้ 
หากมีอาการหนัก จะทำให้น้ำตาลค้างในกระแสเลือดมากกว่า 180 มิลลิกรัม
เปอร์เซ็นต์ทำให้ปัสสาวะมากและบ่อยครั้ง ปวดท้อง อาเจียน และอาจเกิด
ภาวะกรดคีโตน คั่งในเลือดทำให้มีอาการลมหายใจมีกลิ่นหอมของสารคีโตน
ปนออกมาด้วย  และอาการจะหนักมากขึ้นถึงขั้นหมดสติและเสียชีวิตได้
โดยผู้ป่วยเบาหวานชนิดนี้ ไม่ควรลดสัดส่วนการรับประทานลง
แต่ควรฉีดอินซูลินในปริมาณที่แพทย์ แนะนำ
เพราะเป็นปริมาณที่พอเหมาะกับอาหารในแต่ละวัน  แต่หากปริมาณอาหาร
และอินซูลินไม่สมดุลกันจะทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดแปรปรวน  จนทำให้เกิดภาวะน้ำตาลในเลือดสูงหรือต่ำกว่าปกติจนสร้างปัญหาได้
ผู้ป่วยกลุ่มนี้มีจำนวนประมาณ 10 % ชองจำนวนผู้ป่วยเบาหวานทั้งหมด

          2.โรคเบาหวานชนิดที่ไม่ต้องพึ่งอินซูลิน
(บางทีเรียกว่าเบาหวาน ชนิดที่ 2 )
มักเกิดกับผู้ที่อ้วนและมีอายุ 40 ปี ขึ้นไปโดยสาเหตุเกิดจากการที่ร่างกาย
เสื่อมสภาพมากขึ้นจนไม่สามารถผลิตสารที่กระตุ้นการทำงาน
ของฮอร์โมนอินซูลิน ( สาร GTF ) ได้ตามปกติ
ทำให้ประสิทธิภาพการทำงานของอินซูลินลดน้อยลงกว่าปกติ
โดยที่การผลิตอินซูลินของร่างกายอาจจะผลิตได้น้อยลง หรือยังสามารถผลิตได้
ในปริมาณที่เป็นปกติผู้ป่วยเบาหวานชนิดนี้มักจะมีอาการไม่รุนแรงเท่ากับผู้ป่วย
เบาหวานชนิดที่ 1 มักพบในเพศหญิงมากกว่าชาย และส่วนมากผู้ป่วยมาพบ
ว่าตัวเองป่วย ก็ต่อเมื่อมีอาการแทรกซ้อนที่รุนแรงแล้วเพราะว่าอาการ
ค่อยเป็นค่อยไปหลายปีจนแสดงออกมากในที่สุดผู้ป่วยเบาหวานชนิดน
ี้เมื่อเกิดอาการติดเชื้อหรือป่วย  จะทำให้ระดับน้ำตาลในเลือดลดลง
แต่ตับกลับผลิตน้ำตาลออกมากจากการสลายตัวของโปรตีน
ทำให้เกิดภาวะน้ำตาลในเลือดสูง  ทำให้ร่างกายเกิดภาวะโคม่าได้

-เมื่อน้ำตาลในกระแสเลือดมากกว่า180มก.% โดยเฉพาะในเวลากลางคืนน้ำตาลจะถูกขับออกทางปัสสาวะทำให้น้ำถูกขับออกมากขึ้น จึงมีอาการปัสสาวะบ่อยและเกิดการสูญเสียน้ำ

-หิวน้ำบ่อยเนื่องจากต้องทดแทนน้ำที่ถูกขับออกทางปัสสาวะ

-อ่อนเพลีย น้ำหนักลด เกิดเนื่องจากร่างกายไม่สามารถใช้น้ำตาลได้
จึงย่อยสลายส่วนที่เป็นโปรตีนและไขมันในร่างกายออกมา

-หิวเก่งแต่น้ำหนักจะลดลงเนื่องจากร่างกายนำน้ำตาลไปใช้เป็นพลังงานไม่ได้ จึงมีการสลายพลังงานจากไขมันและโปรตีนจากกล้ามเนื้อ

ผู้ป่วยเบาหวานโดยเฉพาะเบาหวานชนิดที่สองพบมากและมักจะวินิจฉัยไม่ได้ในระยะแรกด้วย ดังนั้นจึงจำเป็นอย่างยิ่งในการวินิจฉัยให้เร็วที่สุดเพื่อลดภาวะแทรกซ้อน 
ผู้ที่เสียงต่อการเป็นโรคเบาหวานสมควรได้รับการเจาะเลือดตรวจตรวจหาเบาหวาน ได้แก่
-ผู้ที่ประวัติครอบครัวพ่อแม่ พี่ หรือ น้อง เป็นเบาหวาน
-อ้วน ดัชนีมวลกายมากกว่า 23 หรือน้ำหนักเกิน 20 %
-อายุมากกว่า 45ปี
-ผู้ที่ตรวจพบ IFG หรือ IGT
-ความดันโลหิตสูงมากกว่า 140/90 mmHg
-ระดับไขมัน HDL น้อยกว่า35 มก%และหรือ TG มากกว่า 250 มก.%
-ผู้ที่ไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย
-มีประวัติเบาหวานขณะตั้งครรภ์หรือน้ำหนักเด็กแรกคลอดมากกว่า 4 กิโลกรัม

GTF คือ อะไร ...คลิก!!!